D. مرجع احتمال

زیرمجموعهٔ مرتبط-با-کوانتوم. توزیع‌ها: pᵢ ≥ 0 و Σpᵢ = 1؛ توزیع نتایج کوانتومی pᵢ = |αᵢ|² است. امید ریاضی: ⟨O⟩ = Σ pᵢoᵢ؛ نسخهٔ کوانتومی ⟨ψ|O|ψ⟩ برای مشاهده‌پذیر O با مقدارهای ویژهٔ oᵢ. واریانس σ² = ⟨O²⟩−⟨O⟩²؛ خطای استاندارد میانگین N-شات: σ/√N — فرمول بودجهٔ شات (16.10): برآورد احتمال با خطای ±δ نیازمند N ≈ p(1−p)/δ² شات است. شرطی: P(A|B) = P(A∩B)/P(B)؛ فروپاشی اندازه‌گیری، شرطی‌سازی در لباس است. بیز: P(H|E) ∝ P(E|H)P(H) — به‌روزرسانی باور رمزگشا (فصل ۳۶) بیز روی سندروم‌هاست. همبستگی در برابر علیت، ویرایش کوانتومی: همبستگی‌های درهم‌تنیده از کران‌های کلاسیک فراتر می‌روند (بل) اما سیگنالی نمی‌دهند (2.10) — تنها جایی که احتمال ساده‌لوح شکست می‌خورد و احتمال کوانتومی جانشین می‌شود. نمونه‌گیری: چندجمله‌ای برای نتایج شات؛ بوت‌استرپ روی بذرها برای میله‌های خطا روی محک‌ها (46.8). توزیع‌هایی که می‌بینید: دو جمله‌ای (k موفقیت در n شات)، گاوسی (حد CLT)، نمایی (میرش T1)، پواسون (شمارش رویداد نادر — شمارش تاریک در آشکارسازهای فصل ۶۵).