بخش دوازدهم — مهندسی رایانهٔ کوانتومی
تا اینجا همهچیز رایانهٔ کوانتومی را ماشینِ آرمانی گرفته است. نیست، و نظمِ تبدیل مدارهای شیک به دستورهایی که سختافزار واقعی را تاب میآورند، مهندسی رایانهٔ کوانتومی است — ساخت کامپایلر، زمانبندی و بهینهسازی روی زیرسازی با قیدهایی که هیچ کامپایلر کلاسیکی به آنها برنخورده. این بخش خانهٔ طبیعی مهندس نرمافزار است: ابزارها همانهاییاند که از قبل دارید (تجزیه، IR، الگوریتمهای گراف، توابع هزینه، مجموعهآزمون)، اعمالشده به جالبترین معماری هدف در محاسبات. با پروژهٔ تعریفکنندهٔ بخش تمام میشود: کامپایلر کوانتومی اسباببازی خودتان.