F. الگوریتم‌های رایج کوانتومی

متون، یک خط به‌ازای هرکدام (جزئیات در فصل‌های بخش هفتم): دویچ (فصل ۱۹) — یک پرسش، f(0)⊕f(1)؛ نخستین برد کوانتومی. دویچ–جوزا (۲۰) — ثابت در برابر متعادل، یک پرسش، قطعی. برنشتاین–وازیرانی (۲۱) — رشتهٔ پنهان a را دقیقاً، با یک پرسش بازیابی می‌کند. سایمون (۲۲) — ماسک XOR پنهان با ساختار تناوب QFT؛ نیای مستقیم شور. QFT (۲۳) — تبدیل فوریه کوانتومی، O(n²) در برابر FFT کلاسیک با O(n2ⁿ)؛ استخراج‌کنندهٔ تناوب. برآورد فاز (۲۴) — فازهای ویژه تا k بیت؛ موتور شبیه‌سازی و شور. گروور (۲۵) — سرعت √ جست‌وجو، بهینهٔ اثبات‌شده (BBBV). شور (۲۶) — فاکتورگیری/لگاریتم گسسته در زمان چندجمله‌ای کوانتومی؛ زمین‌لرزهٔ جهان کاربردها (فصل ۵۱). VQE (۴۹) — حالت‌های پایهٔ واریاسیونال؛ hello-world عصر NISQ. QAOA (۴۹) — بهینه‌سازی ترکیباتی واریاسیونال. HHL (هم‌جوار 49.5) — دستگاه‌های خطی زیر احتیاط‌های سنگین. گذر کوانتومی، تقویت/برآورد دامنه، QSVT/کیوبیت‌سازی (28.7، 28.8، 79) — لایهٔ عناصر اولیهٔ مدرن. قاعدهٔ انتخاب از فصل ۲۸: ساختاری (نمایی) در برابر عام (درجه‌دو) در برابر نمونه‌گیری در برابر شبیه‌سازی — قبل از نقل قول، طبقه‌بندی کنید.