P. پژوهندگان و گروه‌های پژوهشی مهم

جهت‌یابی، نه جدول رتبه‌بندی — نام‌های چسبیده به ایده‌هایی که این کتاب استناد کرد، تا جست‌وجوی ادبیات دستگیره داشته باشد. نظریه/الگوریتم: پیتر شور (فاکتورگیری، کدها)، لاو گروور (جست‌وجو)، اومش وازیرانی (پیچیدگی؛ سلالهٔ BV و سایمون)، اسکات آرونسون (پیچیدگی، نقد عصر کوانتومی‌زدایی، باغ‌وحش پیچیدگی)، دوریت آهارونوف (تحمل خطا، راستی‌آزمایی)، عمانوئیل نیل (شرایط، کران‌ها، گاتسمن–نیل)، دنیل گاتسمن (صورت‌بندی پایدارنده)، پیتر زولر و ایگناسیو سیراک (بنیان‌های نظری یون-به‌دام-افتاده و تکرارکننده)، جان پرسکیل (NISQ، نظریهٔ QEC، بزرگ‌ترین ارتباط‌گر حوزه)، رونالد د ولف (نظریهٔ پرس‌وجو/یادگیری کوانتومی). QEC/رمزگشایی: آستین فاولر (مهندسی کد سطحی)، دیوید پولین، باربارا تِرهال (آستانه‌ها، کدهای بوزونی)، ارل کمپبل (رمزگشایی qLDPC). تجربی: جان مارتینیس (سلالهٔ ابررسانا)، جان کلارک، میشل سیمونز (سیلیکون)، کریستوفر مونرو و راینر بلات (تله یونی)، میخاییلو لوکین و مارکوس گرینر (اتم خنثی)، آنتون زایلینگر و آلن اَسپه و جان کلوزر (آزمون‌های بل، نوبل ۲۰۲۲). گروه‌ها: Google Quantum AI، IBM Quantum، NIST بولدر، QuTech (دلفت)، IQOQI (اینسبروک)، مراکز MIT/هاروارد، گروه‌های آکسفورد/کمبریج، وایزمن، USTC هایفئی (قطب چین). روش 62.7 روی همهٔ آن‌ها اعمال می‌شود: سه مقاله بخوانید، یک ایمیل خوب بنویسید.